Haruki
Murakami
Veel
van mijn studiegenoten zullen er waarschijnlijk nooit aan denken om Norwegian
Wood te lezen enkel en alleen omdat het boek zo dik is. Ik begrijp natuurlijk
wel dat niet iedereen staat te popelen om “eventjes” 437 pagina’s te lezen, maar
ik besloot toch om de gok te wagen.
Ik
vind dat Norwegian Wood de Japanse cultuur goed weergeeft. Het verhaal gaat
over een jonge man die tijdens zijn leven vele dierbaren heeft verloren doordat
ze zichzelf van het leven hebben beroofd. De verhaallijn is ook één van de
redenen waarom dit boek zo’n groot succes was. Je moet namelijk weten dat het
zelfmoordcijfer in Japan zeer hoog ligt. Vele Japanners krijgen dus wel eens te
maken met een vriend of familielid die zelfmoord pleegde. Maar in Europa is dit
een heel ander verhaal. In vergelijking met Japan ligt bij ons het zelfmoordcijfer
veel lager. Ik denk dat ik me daarom ook niet goed in het verhaal van het
hoofdpersonage heb kunnen inleven.
Norwegian
Wood is zeker en vast geen spannend boek te noemen. Emotioneel word je op de
proef gesteld. Het hoofdpersonage, Watanabe, worstelt met zichzelf en als lezer
is niet altijd gemakkelijk om de weergaves van zijn gevoelens te verwerken.
Ikzelf kan me ook niet goed inbeelden hoe het is om te leven in Japan dus had
ik toch wel moeite om dit boek uit te lezen. Ik heb me er eerlijk gezegd echt
moeten door sleuren.
Het
verhaal bevat erg veel beschrijvingen, zoveel dat het voor mij wel wat saai
werd. Ik heb al veel boeken gelezen, voor school of voor eigen plezier. Als ik
ooit dit boek zou geleend hebben uit de bibliotheek, zou ik het na enkele
pagina’s gelezen te hebben al hebben terug gebracht.
Ik
was wel geboeid door één personage, namelijk Midori. Ik vond haar denkwijze
zeer opmerkelijk en soms ook wel een beetje vreemd. Toen ze haar levensverhaal
aan Watanabe vertelde, merkte ik meteen dat er iets niet klopte of dat ze iets
achterhield. In het verloop van het verhaal werd het duidelijk dat Midori vaak
naar het ziekenhuis ging zodat ze haar zieke vader kon verzorgen. Niet veel
mensen wisten dit van Midori. Ik denk dat de schrijver door het verhaal van
Midori wil zeggen dat een mens meer is dan wat je op het eerste moment ziet. Je
hebt vaak een bepaalde indruk van een bepaalde persoon. Maar is deze indruk wel
juist?
Ik
vond dat er wel degelijk interessante en goede fragmenten in het verhaal zaten,
maar in het algemeen vond ik dit boek niet goed. Ik vond het een zeer
emotioneel boek en dat werd voor mij na een tijdje saai. Ik zou het boek nooit
hebben gelezen als het geen opdracht voor school was geweest. Ik denk ook niet
echt dat het boek bestemd is voor Europeanen van mijn leeftijd. Ik zou het boek
dus zelf nooit aan iemand aanraden.
